paleisrevolutie

nah, ik ga gewoon in de stad kijken en draai van de week wel een keer Timothy's Monster.

Je hebt wel wat gemist hoor, pien. Het was MP "old style": met zijn drieën en gewoon lekker rocken. En dan doorstampen totdat de hele zaal platgebeukt is. Zoals het hoort... Dat verveelt zelfs de 84ste keer niet, toch? :) Veel oud werk en covers. Wat de angstige vraag doet rijzen: "hoe lang nog?" Er zit wel een nieuwe Tussler aan te komen, schijnt.
Dat Nederland won, was duidelijk toen de balkons zich vulden met juichende oranje T-shirts en een hossende karavaan hooligans die dwars door de massa bangende MP-nerds sneed. Bangers, waar vind je ze nog? Ook ik gooide mijn grijze manen los en dat gebeurt niet vaak.

Niet te vergeten: ragruijters en zijn lief zomaar gevonden! Vanaf de creche mee op dezelfde school gezeten (maar nooit in dezelfde klas), op de middelbare school je allebei op zun puberale eenzaamheid zwelgen in bijvoorbeeld muzieknerdschap. Een wazig tot geen beeld van elkaar hebben en elkaar dan tijdens de Paleisrevolutie op zowat middelbare leeftijd vinden. Onze muzieksmaken lopen wat uiteen. (Reinier vond Motorpsycho na een half uur genoeg, terwijl ze volgens mij daarna pas echt he-le-maal loos gingen. En ik zag vanaf het balkon rag behoorlijk dansen op Phoenix, terwijl om de tien seconden een broer B. "Wat een kutband!" in mijn oor riep). Maar dat dit een geslaagde schoolreünie is staat!

Niet veel gezien verder. Vermeldenswaard is Pink Grease. Lekker fout: veel image, weinig rock. Dandy Warhols, maar dan vele graden erger.
Jammer van Mission of Burma. Gemist, want de chauffeur moet vandaag werken. Gladiator in het Archeon, tevens niet onverdienstelijk drummer (te huur!).

klopt. nieuwe tussler, waar een dvd'tje bij wordt gevoegd. nou ja, ik kijk toch meer uit naar een nieuwe reguliere motorpsycho schijf.

Stoner is toch onder invloed van eko-drugs elementaire vragen stellen welke kleur heeft een Goblin? Oranje?

nee, gelukkig niet, want anders zou ik ook eeuwige spijt hebben. twee nieuwe nummers, twee nummers van hun laatste drie albums, en voor de rest alleen maar oud spul. de precieze setlist heb ik thuis op de computer staan, ik hoor het wel als je die wilt hebben.

de goden zij gedankt, anders zou ik wel enorm de P in hebben gehad denk ik. gisteren bedacht ik me dat ik het wel leuk zou vinden als ik de setlist samen mocht stellen van MP. dat moet ik toch eens regelen. ik heb voor mijn afstudeerfeest (als dat ooit plaats gaat vinden) al geregeld dat Paper Moon en Walker Diver spelen en dat ik mag bepalen welke nummers ze gaan doen :)

ik hoef de setlist niet. als je niet weet wat je hebt gemist dan heb je niets gemist. alleen dat van deze 2 nummers wilde ik even zeker weten....

het mag wel even duren ja ;-)

Heb ook even over Guuz' Ideale MP-setlist nagedacht, maar het lukt me niet. Ten eerste omdat (slap excuus, maar serieus) de lol van MP-concerten juist de onvoorspelbaarheid is (al was ik er al wel door de gitaarleraar -- MP-nerd bu-- op geattendeerd, dat ze weer zouden raggen als vanouds). Ten tweede omdat het ene nummer de andere keer niet hetzelfde klinkt (lomp bassen met meer dan vier snaren is een prae). Ten derde omdat de kracht van Motorpsycho als live-band meer zit in het "sfeer scheppen" dan in het "liedjes op elkaar stapelen". Dit keer gingen ze duidelijk voor riffs, mantra's en roffels de magen van bangende die-hards inpompen. De videoclip van "Teenage spirit". Deja vu. De vorige keer dat ik ze zag deden ze een flashback naar CSN&Y.
Motorpsycho doet My Bloody Valentine met die zangeres van Under Byen. Dat zou heel fijn zijn.

Kill Some Day
You Lied
Tristano
My Best Friend
Like Always
en mijn eeuwige favoriet (die ze volgens de archieven nooit live hebben gespeeld) The Ocean In Her Eyes van Trust Us.

http://www.motorpsycho.fix.no/havetravel/setlists/

Ik was dus bij de paleisrevolutie en zag ook nog Electric Eel Shock. Meer power in de pink van de bassist dan in die hele MP. Ik zag ook nog DAAU, meer freak in de klarinet dan in die hele MP. Ik zag ook nog DJ Magnus. Die danst stukken beter dan die hele MP. Ik zag ook nog Le Peuple de l'Herbe, meer experiment in de naald van de draaitafels dan in die hele MP. Ik zag ook nog Vive la Fete, meer humor in de pruik van de toetsenist dan in die hele MP. Ik zag ook nog Phoenix, meer contact in de blik van de drummer dan die hele MP. Ik zag ook nog Nederland-Zweden, meer drama in Larsson dan in die hele MP.