Goodbye 20th Century?

'the white zone is for loading...'
pardon

ze hebben nog wel meer leuks dan alleen die 2 plaatjes toch? al waren dat wel creatieve hoogtijdagen ja.

@carlos

dat is fijn nieuws. dank.

Ze waren wel één van de eerste "alternatieve" bands die voor 40 gulden of meer een optreden in de Philipszaal gaven (waar heel dwars ook niet gerookt en gedronken mocht worden). Zo dwars klinkt mij dat niet in de oren.

Maar afschrijven doe ik ze ook niet....ze maken bovengemiddeld goede muziek ;)

Ze staan straks voor slechts 33 eurootjes in de Heinekenhal, exclusief andere onzinkosten. Aan de andere kant, Madonna doet het niet voor minder dan 90 euro, 't is mar hoe je 't bekijkt.

Gaat er nog iemand naar toe? Ik laat laat me mijn zuurverdiende centjes gewoon uit mijn broekzak kloppen en zal er zijn straks........

en toch heb je een tiental seconden gewijd aan het typen van je berichtje ;)

Sonic Youth is in jouw rijtje mi. 'the odd one out'. Zijn nooit weggeweest, altijd hun ding blijven doen, zich verder ontwikkeld. En met ontwikkeling bedoel ik niet vernieuwing, om dat maar even voor te zijn. Luisteren naar een artiest/band die al lang 'meedraait' en nog immer nieuw werk uitbrengt/brengen is toch geen nostalgisch gebeuren?

Precies, daar heb ik nou ook last van.

Die 'eigenschap' is denk ik kenmerkend voor dit forum. Het dankt er zelfs zijn/haar bestaansrecht aan. Die ongedurigheid van haar bezoekers en hun behoefte de 'terra incognita' van de pop te blijven verkennen onder het bekende motto: 'Music: The final frontier. These are the voyages of the young subjectivists on their continuing mission: to explore strange new sounds, to seek out new music and new styles and to boldy hear what no one has heard before.' (zie ook het 'manifest').


Dus liever de laatste release van een illuster gezelschap als !!!, dan het oude werk van The Gang of Four, Shriekback en The Clash van pak-'m-beet 25 jaar geleden. En wanneer we weten dat we die drie uitroeptekens uitspreken als 'CHK CHK CHK' en zo'n band wordt opgepikt door de breder publiek is het nieuwe er wel van af en trekt men verder. Niet iedereen is zo "gelukkig" als Nick Drake, Jim Morrison, Jeff Buckley of Kurt Cobain. Om legendarisch te worden in de pop kun je maar het beste jong sterven.


Maar bestaat een goeie portfolio niet uit een evenwichtige mix van 'oud en vertrouwd' en 'jong en vernieuwend'? En zal de uiteindelijke winnaar in Portugal naast een aantal jonge honden niet ook beschikken over een aantal 'ervaren' spelers. Dus staan waarschijnlijk naast 'The Thermals', 'Felix da Housecat' en '!!!' ook 'Morrissey', 'Sonic Youth' en 'Stereolab' in de basis.


Belangrijkste criterium lijkt mij de behoefte van een band om zich te blijven te vernieuwen en hoewel de tijden van 'Evol', 'Sister' en 'Daydream Nation' definitief achter ons liggen lijkt Sonic Youth na 'Murray Street' met 'Sonic Sister' artistiek nu definitief uit een dal te zijn gekropen.


Als toeschouwer ga ik trouwens ook liever naar een optreden van een gerenomeerde live act, dan naar een optreden van een band die zich 'live' nog moet 'ontwikkelen'. Zo verheug ik me nu al op het optreden van Todd Rundgren in juli aanstaande, maar daarmee zal ik op dit phorum wel zo'n beetje de enige zijn!

(een verontrusteachttienjarige ?!)

je uitleg gaat (ook) langs me heen...

Maar goed: Liquid Liquid, ook ik heb ze pas onlangs voor het eerst gehoord, na een enthousiaste opmerking in een e-mail. Alhoewel best lekker vond ik ze toch ook behoorlijk eenvormig. (heb de verzamelaar uit '97 beluisterd). "Optimo" is echter helemaal raak. Moet zeggen dat ik vind dat !!! binnen hetzelfde 'idioom' (sorry, weet even nix beterz) met betere/interessantere resultaten komt dan de voorgangers. Echter: dit voorjaar zaten ze (LL dus) met de DFA in de studio, ben benieuwd naar wat dat opgeleverd heeft! We wachten af.

Er komt toch ook bijna niemand meer? Zo sta je op een vrijdagavond weer met 30 man naar een geniaal concert van Hallo Venray te kijken. Anderen zitten thuis zenuwachtig te wachten tot het EK voetbal begint om maar geen minuut te missen? Ik weet het ook niet, maar het valt me op dat ik steeds vaker bij de beste concerten alle ruimte van de wereld heb.

De overige potentiële bezoekers stonden op hetzelfde moment aan de andere kant van de stad in een gezellig drukke Zaal 100 uit hun dak te gaan bij The Ex, Peach Pit, het jarige Gone Bald en nog vier acts. Het succes lag niet alleen aan een paar sterke bandjes (waarbij de ‘oude dingen’ het allerbest waren) maar wellicht ook aan de lage entree en de uitzonderlijk goedkope drankjes.

Helaas zijn die 100 man eigenlijk wel nodig om genoeg omzet te kunnen genereren. De nederlandse podia hebben het moeilijk. Collecte ?

Het was zeker geen volle bak, maar wel, om het woord maar es te gebruiken, gezellig druk. Goed concert trouwes. Maar: in Vera kan het ook akelig rustig zijn, zoals laatst bij Cocorosie of Khanete. Ook hele goed concerten en meer bezoekers waard dan een zeer schamel aantal............Wedden dat deze bands weer hoog eindigen in eindejaarspolls?

Overigens heb ik van de (toch dominant in mijn bescheiden collectie aanwezige) gerenomeerde 'oudgedienden' enkel de Tindersticks en Blonde Redhead live gezien. Of je moet bands als Zita Swoon en Arab Strap. Heeft ook te maken met mijn allergie voor toegansprijzen van meer dan 15 euro.

Als jong broekje schaar ik me achter de gespreide muziekportfolio van 's forums Verontruste Veertiger. Wat niet wegneemt dat Theo een punt heeft mbt. het al-eens-gezien-effect.
Hoewel ik een schappelijk geprijst optreden van de meer illlustere namen waarschijnlijk niet zou kunnen laten lopen. Schappelijk prijsjes zijn in deze catagorie echter (al dan niet terecht) net zo zeldzaam als betaalbare studentenkotten in de hoofdstad.

Dat versterkt dus ook nog eens het al-eens-gezien-effect.
Als je een bandje ooit al eens voor weinig hebt mogen meemaken en er is nu een keuze tussen datzelfde bandje voor veel en een (voor jou) nieuwe act voor weinig, dan is de keuze snel gemaakt.

(Zo gaat Laura Veirs in september een Europese tour doen...fingers crossed....)

voor mij nieuwe dingen: dat kan dus ook oud zijn


theo, jouw toevoeging is in principe geen ontkrachting van dat wat ik hierboven te berde meende te
moeten brengen. Ik doelde met name op de ongedurigheid, het steeds op zoek willen gaan naar iets nieuws, i.c. het adhd-achtige in het karakter van de gemiddelde bezoeker aan dit forum, gekoppeld aan hun geringe 'merkentrouw'. Of je dat 'nieuwe' nou zoekt in het verleden of in de 'wereldmuziek' is - in mijn ogen - minder relevant.


Het principe is hetzelfde. Een kleine groep fijnproevers ontdekt een nieuwe smaak, die snel aan populariteit wint en wordt opgepikt door de marketingjongens van de gevestigde merken, terwijl die liefhebbers dan al lang op zoek zijn naar een nieuwe smaakervaring. Alleen gaat dat principe minder snel op bij muziek die (geografisch, historisch) verder van ons af ligt. Persoonlijk word ik wel wat moe van die voortdurende behoefte in de muziekjournalistiek om nieuwe trends te 'ontdekken'. Maar ja, ook popjournalisten verdienen graag een boterham en veel popbladen leiden momenteel een kwijnend bestaan.


Maar wat heeft dit slap gelul nog in godesnaam met deze thread te maken? Waarom heb ik die thread 'Goodbye 20th Century' eigenlijk gespannen? Wel, let op...


We herinneren ons uit de economielessen zeker de naam van Gossen, die zich met de door hem geïntroduceerde begrippen 'grensnut' en 'grensnutniveling' onsterfelijk heeft gemaakt in de moderne denkbeelden over 'consumentengedrag'. Op een mooie dag lanceerde hij de volgende stellingen:


1. wanneer de consument de beschikking krijgt over meerdere eenheden van een goed, dan neemt het grensnut af.
2. er is sprake van maximale behoeftenbevrediging, wanneer de consument bij besteding van zijn inkomen de grensnutten in alle aanwendingsrichtingen heeft genivelleerd (= gelijkgemaakt).


De eerste stelling in gedachten kun je concluderen dat de luisteraar het meeste 'nut' ontleent aan zijn
eerste Sonic Youth-album en dat dat 'nut' met ieder volgend album afneemt. Op basis van die redenatie kun je je afvragen wat je in hemelsnaam moet met hun 19de album? En omdat Sonic Youth samen met The Pixies en nog een stel andere acts kleur gaven aan de laatste decennia van de 20ste eeuw kun je je
afvragen of het nog geen tijd wordt om die tijd, muzikaal gezien, nu definitief af te sluiten en uit te wuiven.


De tweede stelling herinnert ons er tenslotte dan aan dat wij bij de besteding van ons inkomen er ook aan moeten denken het gas, water en licht regelmatig te betalen.

Muziek en economie.....

De theorie roept ook de oude Zappa in herinnering. Er zijn fans die gelijk aan de hierboven aangehaalde theorie roepen dat Zappa na de jaren '60 niets interessants heeft gedaan (voor SY geldt iets dergelijks, er zijn mensen die beweren dat er na Confusion is Sex niets interessants is gebeurd).

Beide stellingen gaat voor sommige mensen niet op: zij zijn altijd en overal op zoek naar nieuwe muziek. Maar dat zijn uitzonderingen op de regel (luisterend naar de naam: muziekfreaks).

Theorieen moeten in de wetenschap algemeen geldig zijn. Wat hierboven gebeurt is volgens mij een voorbeeld van het gebruiken van een algemeen geldende theorie als verklaring voor een unieke 'case'. Daar is een term voor, help me Martijn :)

Ik geloof dat ik met iets heel anders bezig was realiseer ik me nu...