Gesamtwerk

Message Bookmarked

Bookmark Removed

Welke platenhoezen dekken hun lading (de muziek dus), en waarom?

― Roger Teeling (Roger Teeling), Sunday, 15 December 2002 22:43 (twenty-three years ago)

De eerste die me te binnen schieten zijn Valley of Rain en Ballad of a Thin Line Man van Giant Sand: Zwart-wit foto's van desolate, woestijnlandschappen. In de tweede rijdt een man op ezel over een stoffig pad, dat als een dunne streep schuin door de foto snijdt. Op de eerste foto zie je een grote lucht met wolken boven een cactussenlandschap.
Eenzaamheid troef, iets wat Howe Gelb ook in de muziek laat doorklinken.

― Jan Peter (janpeter), Sunday, 15 December 2002 22:50 (twenty-three years ago)

one last laugh in a place of dying van the god machine: maagdelijk wit met alleen maar in het midden titel in kleine zwarte letters. het geeft me een gevoel van melancholieke sereniteit, en de muziek zet een sfeer neer die daar perfect bij aansluit.

― bas (bas), Sunday, 15 December 2002 23:13 (twenty-three years ago)

Electric Ladyland van Jimi Hendrix vind ik een goed voorbeeld van een hoes die de inhoud dekt.

― Olaf Molenaar, Monday, 16 December 2002 08:57 (twenty-three years ago)

Om even een recentelijk voorbeeld te noemen Zoomer van Schneider TM. Grappig spel met Het Portet van de Artiest dat tegelijkertijd heel zelfbewust het futurisme van de plaat symboliseert. Laatst viel me trouwens weer op hoe belangrijk platenhoezen zijn bij Felix Da Housecat's Metropolis, een vreemde, duistere hoes die meteen richting aan de plaat geeft.

― Omar (Omar), Monday, 16 December 2002 09:11 (twenty-three years ago)

Frans Bauer hoezen. Niet alleen weet je meteen als je de hoes ziet met wat voor muziek je te maken hebt, maar alle platen van Frans Bauer hebben ook dezelfde hoes, een foto van glimmende en glimlachende Frans. Behalve natuurlijk als het een CD samen met Marianne Weeber is, dan staat die ook op de voorkant. Dit is erg belangrijk, want niet alleen weten Frans Bauer fans zo dat ze ouderwetse kwaliteit krijgen en geen moderne fratsen, maar een aanzienlijke deel van Frans' fans is in meer of mindere mate intellectueel uitgedaagd en zou zonder foto onmogelijk zelfstandig kunnen vaststellen of het hier echt Frans nieuwe plaat betreft.

― Martijn ter Haar (wmterhaar), Monday, 16 December 2002 09:37 (twenty-three years ago)

Briljant antwoord, Martijn! :-)
Zelf zat ik te denken aan de hoezen van Belle and Sebastian, die zeggen: "The Smiths, maar dan schattiger".

― Lava, Monday, 16 December 2002 12:02 (twenty-three years ago)

Dead Moon's "Hard Wired In Ljubljana", als je die hoes ziet denk je: "Dit zou wel eens een live-plaat zonder overdubs kunnen zijn.......en inderdaad.

Het is een zwart/wit hoes waarop groot het logo van de band staat getekend. Draai de hoes 90 graden kloksgewijs, dan zie je in het logo de band op een podium staan te spelen. Erg mooi!

― Marcel Verhoeven, Monday, 16 December 2002 12:07 (twenty-three years ago)

Raar voorbeeld: Belle & Sebastian. Die hadden heel erg groot The Boy with the Arab Strap op hun hoes staan. Gevolg: menig Arab Strap heeft die plaat gekocht en is zich kapot geschroken. "Kut, Aidan is eindelijk gelukkig in de liefde en nee he, ze mag zelfs meezingen. Waarom moeten vriendinnetjes altijd meezingen op platen?"

The Blue Garden van Masters of Reality is wel een mooie. Die plaat heet eigenlijk heel anders, maar wordt nu vernoemd naar zijn hoes. Toch knap van zo'n hoes.

― Monique Aerts, Monday, 16 December 2002 14:51 (twenty-three years ago)

...evenals 'White Album' van The Beatles, de titelloze 4e van Led Zeppelin die IV en ook wel Ruines of Four Symbols wordt genoemd. Maar het dekt de muzikale lading echter niet, ik neem aan dat blue garden niet klinkt als een blauwe of sombere tuin.

Van die extreme doommetal-platen hebben doorgaans wel hoezen die de lading dekken.

― Marcel Verhoeven, Monday, 16 December 2002 15:02 (twenty-three years ago)

Een zekere melancholie kan je niet ontkennen bij Masters Of Reality. Dus past blue al dan niet in combinatie met een tuin bij die plaat.

― monique, Tuesday, 17 December 2002 20:56 (twenty-three years ago)

O ja, zeker die eerste plaat van Masters of Reality. Een lekker ruige kerktuin/hof met diep donkerblauwe sterrenhemel.

― Roger Teeling (Roger Teeling), Wednesday, 18 December 2002 09:19 (twenty-three years ago)

Ik heb de hoes van Bruce Springsteen's Born in the U.S.A. altijd zo sterk gevonden, sinds ik 'm als 9-jarig jochie voor 't 1st zag. Het heeft iets mythisch. Die kont van the Boss in die bluejeans, tegen de achtergrond van de Stars 'n Stripes; in één oogopslag weet je waar Abraham de mosterd haalt: Volvette Amerikaanse stadionrock met gebalde vuist.

Die hoes schrééuwt gewoon RUWE BOLSTER, BLANKE PIT en VAN DIK HOUT ZAAGT MEN PLANKEN.

CHILL
brownr

― Robert Brown (Robert Brown), Wednesday, 18 December 2002 16:03 (twenty-three years ago)

You must be logged in to post. Please either login here, or if you are not registered, you may register here.