Wat is erger?

Het laatste, dat gebeurt ook vaker (vandaag bijvoorbeeld: Menno Pot over Muggs in de Volkskrant, Nanne Tepper over DJ Format in OOR...). Dan worden er toch maar achteloze burgers in de richting van de verkeerde cd's gestuurd. Bij het eerste denk je: goede wijn behoeft geen krans.

Wat mij betreft zijn recensies toch vooral bedoeld om mij over te halen de betreffende plaat te gaan kopen. Zo bezien is een ophemelend verhaal over een slechte CD vele malen vervelender dan omgekeerd.
Echter, wanneer ik een CD erg hoog heb en iemand boort hem volledig de grond in dan zal mij dat waarschijnlijk eerder irriteren dan wanneer een (imho) flutproduct een enorm positieve recensie oplevert. Smaken verschillen tenslotte maar over goede smaak valt niet te twisten ;o)
Overigens ben ik waarschijnlijk iets te eigenwijs om me veel aan te trekken van positieve dan wel negatieve recensies. Bovendien luister ik een plaat vrijwel altijd eerst voor ik hem koop en koop hem als zodanig dus vooral omdat ik hem zelf goed vind.

Een goede plaat die een slechte recensie krijgt, echt duidelijk. Als je een plaat echt briljant vindt en iemand kraakt deze af.... dan bekijk je de argumenten en bent het er niet mee eens. Je bedenkt dat de auteur ook een paar zaken over het hoofd heeft gezien die jij wel belangrijk vindt. Maar het belangrijkste: als je een goede plaat hoort wil je ook graag dat meer mensen hiervan meegenieten. Een negatieve recensie kan ervoor zorgen dat mensen hem niet beluisteren. Dan vind je het zonde voor de mensen die er net zoals jij van hadden genieten, maar dat op basis van die recensie niet doen.

het punt is eenvoudig weg dat iedereen andere kriteria heeft om iets te vinden van een plaat. aangezien poprecensenten normale mensen zijn, wijken deze bij elkaar af. da's het leven.

zelf vind ik het ook heel vervelend wanneer ik een negatieve recensie van een wereldplaat lees. helaas komt dat regelmatig voor. neem nou de laatste Sneaker Pimps (bloodsport): overal zonder uitzondering neergesabeld terwijl het de beste plaat van 2002 is. zucht.

nog erger dan slechte of goede recensies: praatjes bij plaatjes die nergens over gaan.

Een goede plaat die een slechte recensie krijgt. Omdat dat altijd op gronden gebeurt die voor jou niet van belang zijn. Maar Job's opmerking over "goede wijn behoeft geen krans" gaat wellicht op als het een plaat is die verder wel aandacht krijgt. Maar het is zo frustrerend als een onbekende plaat die je erg goed vindt plots in OOR of op KindaMuzik wordt besproken... en dan snappen ze 'm niet.

Slechte plaat met een goede recensie? Ach ja, ik claim altijd dat ik zelden tot nooit naar slechte platen luister, dus daar kan ik moeilijk wakker om liggen.

ratio: slechte plaat met goede recensie. gevoel: goede plaat met slechte recensie. en aangezien muziek voor mij voor 100% een gevoelskwestie is vind ik dat laatste dus erger (dat zal voor journalisten waarschijnlijk anders zijn, die benaderen muziek op een gegeven moment meer vanuit de ratio, denk ik). Zo begrijp/greep ik echt niet waarom René Megens Modest Mouse niet zag zitten. Een negatieve recensie over the Moon and Antarctica met argumenten waarvan ik dacht: waar haal je dat nou weer vandaan? het is toch een geweldige plaat man!
tsja, muziek. de interpretatie van een plaat is uiteraard geheel subjectief en iedereen mag ervan denken wat-ie wil/vindt... het blijft leuk om recensies te lezen die verschillende gevoelens oproepen. (ja klopt! nee, je hebt 't helemaal mis!) het kan je ook aanzetten om eens anders naar een plaat te luisteren.

Een plaat die je goed vind krijgt een slechte recensie is erger want dan ga je aan jezelf twijfelen of je word pissig op de journalist. Bij het andere heb je eerder medelij met die arme journalist die het weer helemaal verkeerd zit.. Maar wat kan mij dat schelen.. Ik koop de plaat niet want ik weet dat de plaat slecht is.

Zoals het een goede zelfingenomen journalist betaamt, lig ik van beide opties geen seconde wakker.

Als een recensent een plaat die ik goed vind afkraakt, denk ik: wat een sukkel, hij heeft vast niet goed geluisterd.
Als een recensent een plaat die ik kut vind ophemelt, denk ik: wat een sukkel, hij heeft vast niet goed geluisterd.

Erik schreef:
‘Lig ik van beide opties geen seconde wakker’

Dat is jammer, want als recensent lijkt me dit een legitiem vraagstuk dat bovendien je vakgebied raakt. Dus zou je een zekere bereidheid moeten tonen hier over na te denken. En vooral niet te vergeten voor wie je recensies schrijft: voor je lezerspubliek. Dat mis ik in deze enigszins gemakzuchtige reactie.

Job, ‘achteloze burgers’ worden ook de verkeerde kant opgestuurd als goede platen slecht gerecenseerd worden. Want dan zouden ze die platen links laten liggen en minder goede platen kunnen gaan kopen. Ik denk dat in dit geval goede wijn juist een extra mooi versierde krans behoeft. En daarom denk ik ook dat het vele malen erger is als een goede plaat een (ongefundeerd) negatieve recensie krijgt.
Er kleeft overigens één voordeel aan een de hemel ingeprezen slechte plaat: als het publiek en masse de nieuwe DJ Muggs koopt en het vervolgens niets vindt, moet het zich afvragen waarom ze die plaat eigenlijk zomaar gekocht heeft. Twintig euro naar de kloten vanwege die ene recensie. Een beetje introspectie kan geen kwaad, net als vraagtekens plaatsen bij het kopen van een plaat enkel omdat de recensie zo goed en mooi en leuk was. Dat gaan we dus niet weer zo doen. Je kunt bijvoorbeeld ook eerst een plaat gaan beluisteren eer je hem koopt, en er zelf een oordeel over vormen.

wat maakt het nou allemaal uit? het gaat er toch om wat je er zelf van vind? en als je het er niet mee eens bent, kom je fijn uithuilen hier op het forum. mooi toch? recensies zijn leuk, kunnen je een richting opsturen, maar niet meer dan dat. het uiteindelijke oordeel vel je zelf.

ik heb liever een goed geschreven (en beargumenteerde) review over een slechte plaat dan omgekeerd. want er zijn weinig goede recensies en veel slechte platen.

check ook zusterboard i love music met:
"Reviews that are better than the album they are reviewing..."
Reviews that are better than the album they are reviewing...

joost

Nu is die Muggs-plaat ook helemaal geen slechte plaat. Het is alleen geen hiphop-plaat.

Nee nee nee, daar zit ik niet mee. Het is een draak, van begin tot eind. Niet om aan te horen zo erg. Het hoeft echt geen hiphop te zijn om mijn oren te bekoren...

Muggs is nu net een lastig voorbeeld, want hij is goed noch slecht. Typisch zo'n plaat die een - rustig blijven ademhalen - gematigd positieve recensie verdient (hoe vreselijk 't ook is om zo'n ding te moeten lezen, laat staan schrijven).
Er staan, werkelijk waar, een paar prachtliedjes op. Maar ook vervelende vullertjes. En er draven allemaal mediocre, nietszeggende gastzanger(es)s(en) op...

Dat is het ergste wat een artiest kan overkomen lijkt me; 'Een gematigde positieve recensie.'

Doet me meteen aan een lied van Raggende Manne denken. Bloedeloos.

'Het is leuk, heel erg leuk, aardig, helemaal niet slecht, ben je druk mee geweest zeker, heeft wat moeite gekost, druk mee geweest, moeite gekost......
MAAR HET IS BLOEDELOOS, 'T IS BLOEDELOOS ZO GODVERGETEN BLOEDELOOS.

Het is een vermakelijke plaat. Alleen al omdat journalisten, waaronder niet de minsten, de perspromoter na het ontvangen van deze CD de perspromoter hebben teruggebeld met de vraag of misschien het verkeerde schijfje in het verkeerde hoesje was gestopt. Want Muggs zoals we allen weten maakt lompe jumparound hiphop en zeker geen zoete liefdesliedjes.