Warom ? Garage, daarom ?

Message Bookmarked

Bookmark Removed

Laat ik mee eerst even voorstellen. Ik ben een ruim-dertiger, opgegroeid met Abba, Queen, newe wave en punk. Echt alles heb ik voorbij zien komen, op de koptelefoon gehad en live gezien. En ik ben uitgekomen bij garage-muziek. Waarom, donder ik in slaap bij een plaat van Miles Davis ( Kind of Blue ), moet ik gapen bij Radiohead ( ik blijf wakker !? ), vind ik Them toch eigenlijk wel erg netjes en ga ik helemaal uit mijn dak bij optredens van the Hunches, the Horrors, the Dirtbombs ? Waarom VOEL ik juist bij Pussy Galore, The Gories, Bassholes, The Immortal Lee County Killers zo veel ? En waarom kan dance mij niet boeien, of country, of musical ? Ben ik narrow-minded, bevooroordeeld, of (te) kritisch ? Ik probeer zo af en toe best wel eens wat, onder andere Godspeed You Black Emperor ; NIX doet het me, langdradig, slaapverwekkend etc.
Dus garage, want passie !! Graag jullie reactie.

― Rob K, Friday, 14 March 2003 23:20 (twenty-three years ago)

Mijn probleem met al die garageraggelpunk is dat het live altijd wel voor een vermakelijk avondje zorgt, maar me op geluidsdrager (vinyl uiteraard!) totaal niet kan boeien.

En geloof me, in Groningen ontkom je niet aan het genre, dus ik heb het echt geprobeerd en zo ongeveer de hele Crypt-catalogus aan me voorbij zien trekken, maar het heeft niet geholpen.

― gieteling (fietswiel), Saturday, 15 March 2003 11:15 (twenty-three years ago)

Ik ben geen enorme garage-liefhebber, al houd ik wel van wat meer poppy garage als The Riplets, maar houd erg van indiepop (om Pitchfork te citeren "and that is not indie that is pop!") en dat is een soort garage voor brave mensen. Het doet me altijd goed om dit soort dingen te lezen van "oudere" mensen: soms krijg je erg de neiging dat het onvermijdelijk is om later naar "moeilijkere" muziek te gaan luisteren. Dat je als je 30 wordt automatisch aan de jazz gaat en een paar jaar later lyrisch gaat doen over Zaïrese trommelaars.
Helemaal niets mis met geen van beiden, maar het staat zover weg van de dingen waar ik nu naar luister. Net zoals je als kind van tien niet wilt weten dat je niet je hele leven aan de Lego zult blijven, wil ik nu het idee hebben dat ik de rest van mijn leven naar deze muziek kan blijven luisteren als ik dat wil. Dit soort postjes versterken dat idee. Waarvoor dank!

Verder herken ik het wel: al die "ingewikkelde" dingen zijn vaak nogal slaapverwekkend. Het helpt vast een boel als je er lang genoeg naar luistert (hoewel, ik heb dat bij Jazz ooit gedaan en dat hielp ook niet echt), maar als je een kast vol met leuke(re) en makkelijke(re) muziek hebt, dan zet je toch gewoon weer zo'n plaatje op.

― Martijn Grooten (martijng), Saturday, 15 March 2003 12:55 (twenty-three years ago)

Ben ik narrow-minded, bevooroordeeld, of (te) kritisch?

Zondermeer - dat weet ik niet - dat maak je jezelf maar wijs.

Ik probeer zo af en toe best wel eens wat, onder andere Godspeed You Black Emperor ; NIX doet het me, langdradig, slaapverwekkend etc.

Dat is weer een heel ander verhaal.

Trouwens, spreek "garage" uit op zijn Engels en je hebt hele toffe dansmuziek! ;-)

― JoB (JoB), Saturday, 15 March 2003 13:05 (twenty-three years ago)

Die andere garage (ook op zijn Engels uit te spreken) is vaak ook zeer dansbaar. The Sonics b.v. En een beter dansnummer dan "Jump, Jive & Harmonize" van Thee Midniters ken ik eigenlijk niet.

― Martijn ter Haar (wmterhaar), Saturday, 15 March 2003 15:29 (twenty-three years ago)

Ben ik narrow-minded, bevooroordeeld, of (te) kritisch ?

Ach smaken verschillen, wansmaken verschillen, wat maakt het uit.
Je moet luisteren naar wat je leuk vind.

r&b, hiphop, funk, disco, wereldmuziek zijn allemaal genres waar ik weinig tot niets mee heb. Die laat ik dan ook links liggen.
Ook ik ben een liefhebber van garage rock hoewel ik maar een paar bandjes goed ken.
Dead Moon vind ik helemaal geweldig maar na een portie rammelende, trashy rock and roll in mono kan ik goed een cd van Maria Callas of Shostakovich opzetten.

― Marcel Verhoeven (Marcel Verhoeven), Saturday, 15 March 2003 16:13 (twenty-three years ago)

Ben ik narrow-minded, bevooroordeeld, of (te) kritisch ?

persoonlijk vind ik dat je jezelf tekort doet door alleen een stijve te krijgen van garage, maar wie ben ik om daarover te oordelen als dat nu eenmaal zo is en jij je daar wel gelukkig bij voelt? gewoon doorgaan met garage luisteren dus.

― bas (bas), Saturday, 15 March 2003 18:48 (twenty-three years ago)

>Dus garage, want passie !!

Bedoel je hiermee dat je vindt dat je passie alleen terugvindt in garage?

― ike, Sunday, 16 March 2003 23:01 (twenty-three years ago)

Wat mij aanspreekt in garage (niet de dansversie) is het directe, het ongekunstelde, het rauwe. Het plezier, de passie spat van het vinyl, of van het podium. Maar ook; wat mij tegenstaat in dance, rock, of andere hedendaagse populaire muziek is het "geproduceerde". Het is allemaal zo netjes, zo gepolijst. The Evolutions hebben een single uitgebracht genaamd "Fuck Second Takes" en dat kan ik helemaal onderschrijven. Maar het is natuurlijk niet zo simpel als zou alleen garage passie in zich hebben. Daar moet ik Ike gelijk in geven, ook Otis Redding, Solomon Burke, The Wailers (dé voorbeelden van the Sonics), Edith Piaf, Johnny Cash e.v.a. staan in mijn platenkast. Maar, om Bas aan te halen ; het meest opgewonden raak ik toch van de gruizige vinylklanken van het In The Red label.

― Rob K, Monday, 17 March 2003 08:19 (twenty-three years ago)

Natuurlijk ben je narrow-minded,bevooroordeeld en te kritisch.Je verwart namelijk begrippen als passie en enthousiasme met elkaar.Alsof "geproduceerde" platen niet met passie zijn gemaakt.Sterker nog je kan je zelfs met veel enthousiasme "storten" op het produceren,om iets wat je gecomponeerd hebt,zo goed en mooi mogelijk op de elpee of cd te krijgen.

― michaël baptiste, Tuesday, 18 March 2003 03:15 (twenty-three years ago)

Mnee, dat laatste snijdt geen hout. Je kunt je met nog zoveel passie storten op het finaal wegpolijsten van elke oneffenheid in je muziek, wat je dan overhoudt is emotieloos geluidsbehang. Aan Pink Floyd hoor jij geen passie af, hoe toegewijd men in de studio ook bezig is geweest.
Je kunt je alleen afvragen of het terughoren van passie het enige is wat je uit muziek wilt halen. Anderen genieten misschien juist van het luisteren naar technisch perfecte producties, en zitten helemaal niet op rauwe passie te wachten.

― Vasquesz, Tuesday, 18 March 2003 08:05 (twenty-three years ago)

Ha, Vasquesz, juist daar zit 'em de kneep, het verschil tussen het horen en voelen van de passie. En daarbij Michaël, enthousiasme is niet genoeg ; als je onbekwaam enthousiast bent, maar geen voeling hebt is het eindprodukt altijd onder de maat. Maar, wie neemt de maat ? Subjectivisme alom. Ik weet niet of iemand de plaat van the Hunches heeft gehoord, maar ik weet zeker dat velen onder u deze briljant niet op MIJN waarde weten te schatten.....

― Rob K, Wednesday, 19 March 2003 00:15 (twenty-three years ago)

Ha Rob,ik bedoelde ook niet of alleen enthousiasme,of alleen passie,ze gaan meestal ook heel goed samen.Zo ben ik eens compleet uit mijn dak gegaan bij een Hallo Venray-concert,juist door het enthousiasme van de band (en misschien wel hun passie).Evenals iedereen om mij heen,heb ik als een gek "lopen" pogoën,terwijl hun platen mij echt helemaal niets zeggen.

Ha Vasquesz,ik bedoelde met "zo goed en mooi mogelijk" ook niet "het finaal wegpolijsten van elke oneffenheid".Dat is weer het andere uiterste van de "one-take" "rag"muziek van Rob,er zit volgens mij wel een heel "universum" aan mogelijkheden tussen.

Btw,bij Pink Floyd na Meddle hoor ik wel degelijk passie,namelijk de passie voor geld.(Zou hun kaviaar weer eens op zijn of hebben ze een nieuwe auto nodig?) :)

― michaël baptiste, Wednesday, 19 March 2003 02:00 (twenty-three years ago)

two weeks pass...

Ik wil helemaal niet weten waarom ik wel een strakke plasser van garage en verwanten krijg en niet van Cristinba A. of Linkin Park om er ff snel twee te noemen. Ik ga zometeen als ik thuis kom weer lekker een singletje of tien insje of elpeetje van Guitar Wolf, Scat Rag Booster, Superhelicopter, Hot Pockets, The Cheeraks, Dangerous Chickens, The Hunches, Kill A-Watts, Supercharger, Larry Dirty, Bantam Rooster, Immortal Lee County Killers, Oblivians, Spaceshits of mischien wel een ander combo op de draaitafel gooien en gewoon genieten. Dat is volgens mij de bedoeling.

― FROMMEL, Thursday, 3 April 2003 17:55 (twenty-three years ago)

De hele discussie lezend ontkom je niet aan een gevoel van elitair denken. Alsof het noemen van zoveel mogelijk onbekende namen een criterium is voor smaak. Ik heb mijzelf regelmatig muzikaal laten voeden door Rob en Frommel, althans in dit genre, kan dan ook zeggen dat ook ik voel dat er speelplezier in de muziek zit. Maar ja, dat hoor ik ook bij Tindersticks en jawel, ook bij Radio Head en bijv. Faithless. En zelfs bij Kool & the Gang valt dat te ontdekken. Ik heb zelf een iets te grote diversiteit aan muziekstijlen in mijn kast staan en gebruik dat juist om mijn eigen wisselende stemmingen mee te illustreren, versterken of juist weg te spoelen.
MUZIEK=EMOTIE, en als het goed is zorg je ervoor dat je bij elke emotie wat passende muziek hebt. Zo, en dat met op dit moment (maandagochtend 9.30 uur) PJ Harvey op mijn pc-cdspeler...

― begt, Monday, 7 April 2003 06:28 (twenty-three years ago)

You must be logged in to post. Please either login here, or if you are not registered, you may register here.