Dansplaatjes luisteren

De lokale platenzaak hier is nogal populair onder dance-liefhebbers. Dus terwijl ik een stapeltje indie-ceedeetjes aan het luisteren ben, is de zaak gevuld met hip geklede dance-liefhebbers, die met stapels elpees en 12-inches (nooit eens bescheiden een of twee, altijd minstens tien) naar de gereedstaande draaitafels lopen om deze te beluisteren. Dat is een serieuze aangelegenheid. Een blik naar de omgeving of naar het zonnetje buiten kan er niet vanaf. Het zou je immers maar gebeuren dat je daardoor die ene plaat met die essentiële groove verkeerd beoordeelt.
Het meest opmerkelijke is echter de manier waarop men de platen beluistert. Niet gewoon zoals ik, het ongetwijfeld erg "rockistische" beluisteren van een aantal nummers en op die manier beoordelen of ze het kopen waard is. Nee, de naald wordt heel serieus aan de buitenkant op de plaat "gelegd", waarna ze na twee seconden de naald een stukje naar binnen verplaatsen. Dit patroon herhaalt zich en zo wordt gedurende een halve minuut de plaat "afgelopen". Hierna wordt besloten de plaat te kopen of terug te leggen.
Wat ik me nu al tijden afvraag: hoe kun je op grond van een paar twee seconden-stukjes nu horen of de plaat goed is? Op wat voor een criteria wordt er bij dance-platen gelet? Ik ben echt niet allergisch voor dansmuziek, maar ook daarbij let ik er altijd op of er leuke liedjes op de plaat staan. Dat kan ik op grond van samples van twee seconden niet horen.