Week 12 van dee lijstjes

Herbert remix collectie, must-have voor de liefhebber?

Ik vrees van wel. Hij begint al ontzettend mooi met een Nils Petter Molvaer-mix rondom een ruisende sample van een zingende dame achter haar piano. De remixen zijn avontuurlijk en onverwacht en tegelijkertijd warm en toegankelijk. Er staan flink wat namen op waar ik nog nooit van heb gehoord, maar ook vertrouwde acts als Moloko en Serge Gainsbourg. Ik zie net dat de vinylversies heel erg verschillen met de cd, maar er zijn teveel overlappingen om alsnog het vinyl aan te schaffen. Heb ik weer. Check de officiele website voor details: http://www.magicandaccident.com.

Ik ga dit weekend in de platenzaak toch maar 's rustig luisteren naar die Drexciya. Wat kun je me vertellen over Michael Mayer, Tobias Thomas en Crossover?

Niks te vrezen, dat wordt halen, heb gisteren even op een luisterpaal snel wat doorheen geklikt en die Serge Gainsbourg remix klonk wel heel erg mooi.

Drexciya, het probleem is dat je hem echt heel veel moet draaien bij voorkeur op een beetje heftig volume voordat hij zijn geheimen prijs geeft, ik denk dat in de platenzaak als snel de gedachte vormt van "dit doet me weinig".

hij geeft weer een error, effe proberen of hij in twee delen wel werkt.

Aha als de respons te lang is begint hij te janken! Eureka!

Crossover, vrij uniek album, heel afwisselend. Een speelse vorm van electro/techno. Eigenlijk mijn favoriete plaat van het jaar tot nu toe. Mijn recensie zal denk ik dit weekend op Kindamuzik verschijnen.

Michael Mayer/Tobias Thomas, zijn allebei mix-cd's van Kompakt (die van Thomas kreeg ik per abuis ipv Total 1 die ik eigenlijk had besteld, een geluk bij een ongeluk want hij is heel erg goed). Hele mooie strakke mixen van allerlei artiesten rond de Keulse scene. Die van Thomas is uit 1999 en heeft nummers van Lali Puna, Sun People, Vladislav Delay, Fumiya Tanaka en een hele beheerste Autechre remix van Various Artists. Die van Mayer is net uit en is een hele fijne lente mix. Heerlijk zuivere dub techno die een beetje over je heen zweeft met tracks van A Rocket in Dub, M.Rahn, Phon.o en Thomas Fehlmann. Gewoon een uitmuntend overzicht van hoe de zaken er in Duitsland op het moment voorstaan.

AH FUCK THIS. Ik vind noch Herbert CDs in de winkel noch m'n ForcedExposure bestelling in de postbus. Dus wat koop ik? Die Soulwax fekking remix CD. heh. Is eigenlijk niet zo slecht. Heb ook een ton George Michael MP3s gedownload. Mars Volta klinkt wonderbaarlijk New Punk Wave. heheh

Omar, voor iemand die Geogaddi vindt tgenvallen staat-ie wel erg lang in je weeklijstjes...

Grappig. Ik vond het groene album van Weezer ook erg tegenvallen destijds en nog steeds. Maar toch heb ik die zo ontzettend vaak geluisterd. Makkelijke popliedjes die toch erg verslavend bleken te zijn. Niet de passie van Pinkerton, die was toch echt afwezig, maar toch constant schalde de muziek uit mijn boxen.

Actueel: iemand die nummers van Maladroit al gehoord? Lekker zware riffs, het is weer minder braaf!

Ah Bas, maar dat is het probleem van recensies schrijven, het gaat vaak over eerste impressies, al had ik in het beginstadium al laten doorschemeren dat het een groeiplaat zou zijn. Ik ben er nog steeds niet over uit maar ik zet Geogaddi wel heel vaak op, ik vind het namelijk een hele pretige plaat om gewoon op te hebben staan. Soms vind ik hem vrij geniaal en soms denk ik dat ze teveel aandacht aan slimmigheidjes hebben besteed om echt subliem te zijn. Vervelen doet hij in ieder geval niet.

Is die plaat van Laub echt zo goed als Vido en Arien aangeven?

Favez is trouwens inderdaad een zeer goede gitaarplaat geworden, en doet de tijden van de betere grunge en indierock herleven.

Laub is mooi en wordt bij herhaling steeds mooier. Het is een prettige symbiose van licht abstracte elektronica en bewogen zangstem. De zang lijkt op het eerste gehoor afstandelijk (de scherpe Duitse stemklanken helpen ook niet mee), maar dat is slechts schijn. Zoals wel vaker het geval is verhogen de tegenstellingen de spanning.

Het is een prettige symbiose van licht abstracte elektronica en bewogen zangstem

Heeft het iets weg van de laatste Bjork? In ieder geval klinkt de beschrijving erg aanlokkelijk, en ik zal hem zeker gaan luisteren.

Laub wordt steeds meer 'edgy', wat de muziek ten goede komt. Op Kopflastig stonden toch wel erg veel stukken anonieme softpornomuziek. Grappigerwijs was Bjork toen meer een referentie dan nu. Binnen de hele stroom van 'vrouw/man-triphopbandjes' hebben ze in ieder geval de meest ingenieuze beats; wat vooral op lange termijn tot voordeel strekt.

Vind jij Racebannon wel goed, Bas? Het was wel heftig allemaal, maar om de één of andere reden had het totaal geen impact op me.

En die CD van DJ Tiga, zijn al die nummers net zo goed als White Linen? Ik heb die Lectro Love CD gekocht en hij is de CD speler nauwelijks uitgeweest. White Linen is met Emerge van Fischerspooner toch wel de topper.

Lectro Love is dat die cd met I-F's Space Invaders are Smoking Grass' en die Felix da Housecat remix van Ladytron? Heb ik geluisterd in de winkel en leek me wel een degelijke verzamelaar. American Gigolo is wat heftiger denk ik want daar zitten ook nog wat wrede beuk nummers tussen met name Vitalic's 'You Prefer Cocaine' (meesterlijk). 'Emerge' staat er ook op maar dat vind ik nog het minste nummer (sowieso vind ik Fischerspooner lichtelijk overgewaardeerd).

Ben woensdag in Antwerpen. Je kan me zien zoeken naar ofwel American Gigolo of die DiscoNouveau comp. En Rocket From The Tombs dubbel CD. Wat ik hoorde van 1 Giant Leap was ook leuk maar ik denk dat Uncut toch wat overdreef toen ze het vier sterren gaf. Nuja, het is ook Uncut. heh.

Ik zal American Gigolo eens checken, want Lectroluv is soms inderdaad wat te poppy. De eerste CD met electro die ik kreeg en waardoor mijn interesse werd gewekt was 'Output 64', met remixen van Commodore 64 muziek erop. Daar staan een paar goede nummers op (Check vooral 'My Love's A Demoversion' van Kissogram), maar ook nogal wat matig spul.

Bij de VPRO heb ik naar 'Son Of Steve McQueen' geluisterd, maar dat klonk me als een matige versie van old-school Radiohead met een zanger die regelmatig doorsloeg naar zeikerig in de oren.

'Make You Move' van The Chronics is nog wel een ijzersterke plaat, maar hij laat toch een paar steekjes vallen ten opzichte van het briljante debuut 'Soulshaker'. Wat Gluecifer de gelegenheid geeft om met 'Basement Apes' over ze heen te walsen en de Scandinavische rocktroon weer te bestijgen. Voor zolang als het duurt...

Vind jij Racebannon wel goed, Bas? Het was wel heftig allemaal, maar om de één of andere reden had het totaal geen impact op me.

Goed is een groot woord, maar het fascineert me wel, die heftige vorm van gitaarnoise met improv. Goed genoeg om me deze week mee bezig te houden in ieder geval. Nog bedankt daarvoor trouwens.